Emigreren of toch niet?

Het wordt steeds moeilijker onderwerpen te vinden om over te schrijven. Het opzet van deze blog is mijn ervaringen in mijn nieuwe land te beschrijven. Enerzijds als een soort geheugensteuntje voor mezelf, maar ook als een hulp voor mensen die ook met het idee spelen te emigreren naar het noorden van Zweden.

Ik heb vermeden te persoonlijk te worden. Het is voldoende dat de lezers een algemeen beeld hebben over mijn situatie. Als je té persoonlijk wordt haken de mensen af, dat is normaal. Als je eerlijk bent moet je toegeven dat enkel (sommige) familieleden en enkele heel goede vrienden voldoende interesse hebben om dat te lezen.

Ook schrijf ik zo weinig mogelijk over anderen.

Sowieso is iedere emigratie anders. De redenen om te emigreren zijn verschillend, de verwachtingen ook. Na een emigratie mis je veel mensen en dingen, maar je krijgt ook heel veel in de plaats. Hoe dwingender de redenen voor de verhuis naar het buitenland, des te meer je accepteert in je nieuwe situatie.

Maar er zijn verschillende stadia in het proces.

Het begint met een groeiend verlangen naar het nieuwe land of iemand daar. Tegelijkertijd wordt de situatie in het thuisland meer en meer negatief gezien. De nieuwe bestemming wordt meer en meer geïdealiseerd, van je thuissituatie zie je bijna enkel nog de nadelen.

Of je uiteindelijk de grote stap zet hangt van heel veel omstandigheden af, maar je moet toch beseffen dat je toch een (min of meer) definitieve stap zet. Het kost heel veel energie, tijd en geld om te emigreren. Je wil dat hele proces niet opnieuw doormaken als je na enkele jaren terug wilt keren.

De eerste fase na de verhuis is die van de verliefdheid: alles in je nieuwe land is fantastisch, meestal beter dan in je vaderland. Alles is beter geregeld, de mensen zijn vriendelijker, er is zoveel meer rust, natuur… Dat is voor een deel wel zo, maar er zijn evenveel nadelen. Maar daar ben je totaal blind voor tijdens die fase. Na de verhuis leef je eerst in de wittebroodsweken: je geniet met volle teugen van al die nieuwe dingen, die je miste in België. Maar aan die fase komt langzaam een eind. Je wordt de nieuwe dingen gewoon. Je ziet ze nog wel, maar het overweldigende gevoel ebt weg.

Dan komt de tweede fase: je komt terug met beide benen op de grond. Je begint te zien wat je had in België, meestal dingen die je toen als vanzelfsprekend beschouwde. En je begint te vergelijken. Dat is een gevaarlijke fase, want nu kan je de vroegere situatie beginnen idealiseren, waardoor je spijt krijgt van je beslissing. Wij mensen zitten nu eenmaal zo in elkaar. Daarom is het zo belangrijk dat je de tijd neemt vooraleer je beslist te gaan emigreren. Je kan langere perioden in het nieuwe land verblijven, in alle seizoenen, zonder al je bruggen achter je te verbranden. Ik ben er van overtuigd dat de meeste mensen zich het beste voelen als ze blijven wonen in hun vaderland, maar met een vaste stek in het nieuwe land. Daar kunnen ze dan naartoe als het verlangen te groot wordt. Maar ik besef natuurlijk wel dat dat zeer moeilijk is voor veel mensen, vooral als ze jonge kinderen hebben. Voor het geld hoef je het niet te laten: voor zo’n 30000 € koop je hier al een volledig ingericht huis.

Het is ideaal als je een nieuw evenwicht kan vinden in je nieuwe situatie, want dan komt de derde fase naderbij: die van de aanvaarding. Je nieuwe wortels beginnen te groeien, je zit vast in je nieuwe situatie en je hebt er vrede mee.

Hoe zit het nu met mij persoonlijk?

Wel, de eerste fase ben ik al een tijdje voorbij, maar gelukkig had ik dat voorzien. Ik was dus min of meer voorbereid op de tweede. Of ik de derde fase ooit zal bereiken weet ik niet. Maar daar lig ik niet wakker van. Veel hangt natuurlijk af van Barbro. Ik ben erg gelukkig met haar, en dat brengt veel vreugde in mijn leven. Maar er kan natuurlijk veel gebeuren. We naderen de 65 jaar en we worden er niet jonger op. Maar de fantastische jaren, die we samen al beleefd hebben, nemen ze ons niet meer af.

Hoe kijk ik naar Zweden, mijn nieuwe thuisland? Iedereen kent de clichés. Sommige kloppen echt wel, andere minder.

Misschien maak ik best een lijstje, waarin ik beide landen tegen elkaar afweeg. Je zult zien dat er ook veel redenen zijn om in België te blijven!

In België zijn er veel te veel mensen. Ze lopen elkaar voor de voeten, ze irriteren elkaar, er zijn voortdurend files, er blijft niets meer over van (ongerepte) natuur. Noord-Zweden is acht keer zo groot als België en heeft tien keer minder inwoners! Dat geeft een gemiddelde bevolkingsdichtheid van minder dan 5 inwoners per vierkante km. De hemel voor natuurliefhebbers en eenzaten.

Maar je kunt het ook anders stellen: Noord-Zweden is zeer dunbevolkt. Je kan een natuurwandeling doen zonder ook maar iemand tegen te komen. Daardoor is er daarnaast ook niet veel te doen. Concerten, optredens, cultuur: daarvoor moet je al vijfhonderd km reizen naar Stockholm. Een terrasje doen gaat wel als je houdt van koffie, thee, water of limonade. Een goede pint? Daarvoor moet je naar één van de zeldzame bars in de dichtstbijzijnde stad. Maar dan moet je wel de taxi nemen of een Bob meenemen, want de alcoholwetgeving is zeer streng. Om nog maar te zwijgen over de prijzen van drank…

In Noord-Zweden heb je eindeloze zomerdagen, waarin het nooit donker wordt. Tijdens de winter is het slechts een zestal uur licht, maar binnen is het heel gezellig en als je wil kan je zo gaan skiën, schaatsen of gaan wandelen in de sneeuw. In België regent het altijd.

Of: in Noord-Zweden zit je eindeloos te wachten op de zomer en voor je het weet is het alweer winter. Het is maar met welke bril je het bekijkt.

Het grootste probleem bij emigratie is dat men zijn familie en vrienden moet achterlaten. Het is vooral hard de kinderen en kleinkinderen te moeten missen. Maar de moderne communicatiemiddelen lossen veel op. Zo hoef je niet te vervreemden. Je kan ook eenvoudig naar België reizen. Je wordt met open armen ontvangen door de kinderen, maar ook zij hebben hun leven en moeten werken. Na een paar weken is het dan weer tijd om op te stappen, voor je een deel van het meubilair wordt. Minder rechtstreekse contacten dus, maar veel intenser.

En niet te vergeten: de taal. Je kan nog zo goed je best doen, maar het duurt vele jaren voor je de taal zo goed beheerst dat je echte, diepgaande discussies kan gaan voeren met de mensen. En dat schept ook een afstand.

Voor mij persoonlijk is dit de juiste beslissing, daarvan ben ik nog altijd overtuigd. Ik heb mij aangepast aan een heel andere manier van leven. Ik heb veel moeten achterlaten, maar ik heb ook heel veel in de plaats gekregen. In deze fase van mijn leven zint deze manier van leven mij heel erg!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

13 reacties op Emigreren of toch niet?

  1. Bernard Vander Loove zegt:

    Het enige wat me tegenhoudt is mijn leeftijd. Op 67-jarige leeftijd helemaal opnieuw beginnen is moeilijk.

    • kilihenry zegt:

      Zoals ik schreef hoef je niet echt te emigreren, Bernard. Je koopt voor weinig geld een huis hier en je gebruikt het als uitvalsbasis voor je reizen in het noorden. Je moet er alleen voor zorgen dat iemand dat huis voor jou wat in de gaten houdt als je er niet bent, vooral in de winter. Als je ingeschreven blijft in België hoef je helemaal niets te regelen. Je geniet van ziekenzorg hier en iedereen spreekt Engels!

      • bernard zegt:

        ik denk er aan om eens de streek te komen verkennen want het is moeilijk een huis te kopen als je het nog niet hebt gezien

  2. Erik zegt:

    Aan het filosoferen Hendrik? We zijn ongeveer gelijktijdig geëmigreerd naar hetzelfde land. Volgende week is het voor mij 4 jaar geleden dat ik me in Zweden vestigde. Het gaat vooruit! Een verschil, een voordeel denk ik, is dat ik nog werk. Nieuw werk in een nieuw land vinden viel niet mee (best moeilijk om werk te vinden terwijl je de taal eerlijk gezegd nog niet heel goed machtig bent, al dacht ik toen van wél. Ik had ook geen professioneel netwerk hier, noch een sociaal). Alles heeft zijn tijd nodig. Maar werken in je nieuwe land creëert een nieuwe sfeer: werkcollega’s, after work af en toe, je leven heeft structuur en regelmaat, en belangrijk: je leert snel nieuwe regels, gebruiken en normen ontdekken.
    Integreren ligt veel aan jezelf volgens mij, en ik denk dat onze Vlaamse aard daar sterk in het voordeel speelt. We dringen ons niet op, we passen ons aan zonder onze identiteit te verliezen. Wat je als “verlangen terug naar Belgie” beschrijft is heimwee. Het is normaal dat er ‘iets’ heimwee is. Maar je moet ook beseffen dat je de dingen ziet zoals ze vroeger waren. Je kunt nooit terug gaan naar de tijd dat je in Belgie was. Heimwee bedriegt je dus. Het leven verandert ook daar, dat merken we maar al te goed als we weer eens in Belgie zijn, en de stress en jachtigheid al snel weer opduiken. Om maar te zwijgen van de vuile lucht.
    Zelf voel ik geen drang om terug te keren, hélemaal niet. Ik voel me goed hier in de rust en de stilte. Zelf voel ik dat ik de juiste beslissing genomen heb, ook al heb ik er lang naar uitgekeken (mijn emigratieplannen om naar Zweden te verhuizen zijn al 25 jaar oud). Hopelijk denk je er ook zo over. De groeten!

    • kilihenry zegt:

      Herkenbaar, Erik! Zoals je leest op het einde van mijn bericht heb ik helemaal geen spijt van mijn emigratie! Ik kan niet snel genoeg terug zijn na een paar weken België. Het zou niet meer werken voor mij. Als ik met de auto ga voel ik de rust over mij komen als ik Denemarken binnen rij. En, eens ik ten noorden van de E4 kom, voel ik mij echt thuiskomen…

    • kilihenry zegt:

      Nog eens je reactie herlezen, Erik. Het vergt wat tijd om de dingen te laten bezinken. Maar ik kan eigenlijk maar op één manier antwoorden: je hebt overschot van gelijk. Ik denk er zelf meer en meer zo over! Bedankt voor je “gedachtenvoer”…

  3. rik zegt:

    Hoi Hendrik,

    tof dat ik je eerlijk relaas kan lezen van filosofisch nadenken over waar je nu het gelukkigst bent

    ik ben nog steeds jaloers als ik lees dat je in zweden woont en je je er thuis voelt
    als je over de natuur vertelt daar en ik zie de foto’s zit ik al half in mainen otto om naar daar te rijden
    als ik buiten kijk en de vele auto’s zie voorbijrijden ( en dan is het hier nog rustig in arendonk ) denk ik weleens wat als die verdwenen
    maar als ik dan ga wandelen in domein hoge vijvers te arendonk en na 3 uur niemand zag denk ik wow rustig hier
    als de kleinkinderen bij ons zijn nadat ik van’t werk thuiskom en wat moe ben, ben ik toch blij ze te zien

    ik denk als iedereen rond zich kijkt en content kan zijn met zijn leven dat er overal wel iets goeds te zien is

    dus ik denk hier te blijven

    maar als ik je dan zie op een quiz zie ik je stralen en denk ik die is content met zijn leven

    hendrik ge zijt nen toffe pé en ik gun je alle geluk en goede gezondheid in zweden met je lief

    groetjes

    (r)ikke

    • kilihenry zegt:

      Dat is nu eens een tof bericht zie! Ik geniet er ook ten volle van als ik je nog eens ontmoet op een quiz en als we op onze zotte manier eens kunnen lachen en bijpraten. Zo’n dingen mis ik wél!

  4. Hans zegt:

    Mooi en realistisch geschreven verhaal. Bedankt daarvoor.

  5. Diane zegt:

    Leuk nog eens iets te lezen. Groeten uit België. Diane

  6. Nicole De bruyn zegt:

    Mooie beschrijving van verschillende fasen. De eerste klopt hellemaal. Heb zelf wel meer dan een jaar moeten nadenken over het wel of niet. Ondertussen ruim vijf jaar in Zweden. Had hier binnen het half jaar werk gevonden en werk nog altijd met plezier op die plaats. Heimwee heb ik pas leren kennen na onze emigratie. En dat wanneer we in België zijn. I ik word er ziek van de heimwee naar ons plekje in Zweden. Een vreselijk gevoel dat ik nooit van tevoren ervaren heb. Dus ik denk nog altijd de juiste keuze ondanks ouders en kinderen, zelfs kleinkinderen in België. Ondertussen wetende dat Zweden geen paradijs is, maar het is mijn thuis. ☺

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s