Zuidwaarts door de Vesterålen en de Lofoten naar Henningsvær

Toen was het tijd om zuidwaarts te reizen. We zouden in drie etappes helemaal tot in het zuiden van de Lofoten rijden. Eén langere en twee kortere. Dat gaf ons de gelegenheid onderweg regelmatig te stoppen en te genieten van het landschap.

knipsel5

Het was mistig en koud ’s morgens, zodat we besloten niet naar Bleik te rijden. Daar is een klif, waar enkele tienduizenden papegaaiduikers leven. We hadden er al enkele gezien tijdens de walvissafari. Grappige vogels, die kleiner zijn dan ik verwacht had.

Three puffins - drie papegaaiduikers

Het weer werd beter toen we het eiland Andøya doorkruisten. Eerst was het landschap tamelijk vlak en ruig: een slikken- en schorrenlandschap waar de wind vrij spel heeft.

20160806-347

20160806-344

20160806-348

Maar al gauw doemden er meer bergen op in de verte. Je rijdt in een voortdurend wisselend landschap, van eiland naar eiland. Nu eens ligt de zee links, dan weer rechts. Een ruw, onherbergzaam sprookjeslandschap. Maar ongelooflijk mooi! En de wegen zijn verhard en goed te berijden. Dat moet wel, want heel veel toeristen reizen met een kampeerauto.

Meestal is er die wind, die de temperaturen zelfs in de zomer laag houdt. Maar het landschap oefent een vreemde aantrekkingskracht uit. En het weer verandert van minuut tot minuut. Dat zie je op de foto’s, die bijna allemaal op dezelfde dag genomen zijn.

20160806-349

Voorbij Sortland, het regionaal centrum van de Vesterålen, aten wij onze picknick aan het strand. In de verte zie je al hogere bergen opdoemen. Zoals ik al schreef is dat de reden waarom je best van noord naar zuid rijdt: het landschap wordt dan steeds ruwer en indrukwekkender.

20160806-351

We reden door tot Henningsvær, waar we de volgende drie nachten zouden slapen. Het is een prachtige gemeente, gelegen op een aantal eilanden. Je kan er enkel geraken via een lange brug met éénrichtingsverkeer. Dat zie je op deze prachtige foto van Michael Haferkamp. In de verte zie je het vasteland.

michael-haferkamp

20160808-376

20160808-373

De tweede dag deden we een bergwandeling met prachtige panorama’s. De Lofoten doen mij eigenlijk denken aan de Alpen: snij de bergen af op 2000 m hoogte en zet ze in de zee. De arctische flora doet denken aan de bergflora op 2000 m hoogte.

20160806-356

20160807-363

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zuidwaarts door de Vesterålen en de Lofoten naar Henningsvær

  1. holvoet wilfried zegt:

    hallo hendrik en ega ,
    prachtige foto’s en prettige teksten, ik wou dat ik er bij was, het meest merkwaardige is hete gedempte licht dat een onaardse sfeer tevoorschijn tovert,een mooie tocht
    mvg
    killywilly
    je zou reisgidsen moeten schrijven ,je hebt er talent voor
    mvg
    killyw

  2. kilihenry zegt:

    Bedankt, Kiliwilly, misschien word ik nog wel eens zelf reisgids voor het noorden. 😉
    Ja, dat licht is heel speciaal. Rond 1 augustus komt de zon niet eens zo hoog als in België op het einde van de winter, hoewel het nog niet donker wordt ’s nachts. Het voelt dus het grootste deel van de dag aan alsof het late namiddag is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s