Wandeling in Bågaliden

Eind oktober betekent hier in het noorden het einde van de herfst. De winter staat voor de deur en kan alle dagen binnenvallen. Het komt er dus op aan voorbereid te zijn. Tuinmeubelen worden opgeplooid en binnen gezet. Alles wat kan bevriezen (hogedrukreiniger, waterslang…) gaat naar de verwarmde kelder. Buitenkranen worden afgesloten. En uiteraard wordt de auto niet vergeten. Het vervangen van de zomerbanden door spijkerbanden wordt nog even uitgesteld omdat dat zo slecht is voor het asfalt, zolang er geen sneeuw op de weg ligt. En het geeft ook heel veel fijn stof. Maar als er minstens vier maanden lang een sneeuwlaag op de weg ligt zijn ze onontbeerlijk.

Dat het winter wordt ondervonden we op zondag 30 oktober, toen we ontwaakten met het winteruur en een staalblauwe hemel. We besloten dat we deze kans moesten grijpen om een laatste herfstwandeling te doen.

morgenzicht

We waren al lang eens van plan het binnenland in te rijden om de wandeling naar de top van Bågaliden te doen.

Dat is één van de hoogste ‘bergen’ in de omgeving en het is ook natuurreservaat. Niet zo groot, maar de omgeving ervan is nu ook niet bepaald volgebouwd. Het enige verschil is dat er in het reservaat niet aan bosbouw mag gedaan worden.

In Zweden noemt men een heuvel ‘berg’, maar als zijn top boven de boomgrens uitsteekt spreekt men van ‘fjäll’. Hoe meer naar het zuiden, hoe hoger de toppen moeten zijn om ‘fjäll’ genoemd te worden dus. Hoe meer men naar het westen gaat, hoe hoger de toppen worden. Bågaliden is 530 m hoog en men kan heel ver kijken vanop de top.
Er staat een mast en een oude stalen toren voor een vuurwachter. Tot de jaren 60 van vorige eeuw waren dergelijke torens in gebruik. Vanuit de hut bovenin kan men door de ramen de volledige omgeving overzien en rook van een bosbrand vroegtijdig opsporen. Een gezellige hut maakt het plaatje compleet. Daar stap je zomaar binnen. Er ligt hout, zodat je vuur kan maken, en er staan tafels en stoelen. Allemaal gratis en zonder bewaking, met het vriendelijke verzoek alles netjes te houden. En dat gebeurt hier ook!

toren

We vertrokken tamelijk vroeg. De wegen waren wit gevroren en we moesten het kalm aandoen met de zomerbanden. Hier worden de wegen niet gestrooid. Hoogstens gooit men steentjes op de weg als het zeer glad is. Niet overal moet de natuur voortdurend zwichten voor de mens.

Al snel kom je op onverharde wegen, die er meestal onverwacht goed bijliggen. En daarna komen de onverharde boswegen, waar je moet opletten voor de onderkant van de auto. Het midden van de weg ligt soms een stuk hoger dan de zijkanten en een uitstekende rots kan dan nefast zijn voor de bodemplaat. Onze volgende auto wordt waarschijnlijk een 4×4 die hoger op de wielen staat: geen overbodige luxe hier als men de kleinere wegen opzoekt.

Het pad naar de top is een heerlijke belevenis: in totale stilte volg je een stijgend bospad tussen eeuwenoude bomen, die volhangen met baardmossen. Op de grond, tussen en op de rotsblokken, zie je zachte mostapijten. Je verwacht elk moment hobbits tegen te komen.

rots

Hier heb je ook eind oktober al wat sneeuw…

Vanop de top heb je een prachtig uitzicht:

optoren

zicht-meertje

hugge

Een plaats waar het bos gekapt is noemt men een “hygge”. Nadien wordt het bos opnieuw aangeplant.

We vonden in de buurt ook nog stijf bevroren trechtercantharellen. Die paddenstoelen kan je zelfs in bevroren toestand plukken en dan drogen. Uiteraard verraad ik de locatie niet: iedere Zweed heeft zijn eigen plekjes waar hij zijn favoriete bessen of paddenstoelen gaat plukken. Waar die zich bevinden is een goed bewaard geheim.

Een fika in de buurt van Nyliden aan de oever van een idyllisch meertje maakte de dag compleet.

meertje

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op Wandeling in Bågaliden

  1. misph zegt:

    Prachtig Hendrik! Ik heb wederom (virtueel) genoten van deze magnifieke streek waar je woont. Je mooie foto’s maken de beleving compleet. Zeker deze tijd van het jaar is heel geschikt om fotografisch vast te leggen lijkt me. Tussen herfst en winter krijg je een heel specifiek licht en kleurpalet om mee te werken.

  2. Willem Boonen zegt:

    Wat een prachtige omgeving man! Een beetje zoals hier in Vlaanderen, alleen, hier staan er massa’s huizen, wegen, auto’s, bedrijven etc etc tussen de bomen. Een klein verschilletje maar he.

  3. tina zegt:

    Bij al dat mooie serene noorder- lichte voel ik een opkomende zuider-zwaarte. Ik geniet van de mooie reportage ….

  4. Diane zegt:

    En nu een dikke laag sneeuw, volgens onze berichtgeving.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s