Water

Zweden is een enorm groot land met een kleine bevolkingsdichtheid, zeker in het noorden: 11 inwoners/km2 . Het spreekt vanzelf dat veel mensen erg afgelegen wonen. Het is onmogelijk om ieder huis aan te sluiten op het waterleidingnet. Vele huizen zijn ook niet aangesloten op het rioleringsnet.

Daarom moeten wij ervoor zorgen dat we onze eigen watervoorziening hebben en onze eigen afvoer.

Alles is streng gereglementeerd. Zo is het verplicht een “trekammarbrunn” te plaatsen, eigenlijk een soort septische put met drie kamers. Daar gaat al het huishoudelijk afvalwater naartoe. Je moet erg opletten met het gebruik van chemische reinigingsmiddelen, want zij kunnen de zuiverende bacteriën in de put doden. Het water dat de put verlaat wordt dan door infiltratie in de bodem gebracht, waar het op een natuurlijke manier verder gezuiverd wordt. Eén of twee keer per jaar, afhankelijk van de grootte van het gezin, wordt de put op initiatief van de gemeente leeggezogen.

Het drinkwater komt uit een geboorde put, 65 m diep. Dat lijkt eenvoudig, maar dat is het niet. Als de put te diep is kan er insijpeling komen van brak zeewater. Er moet ook voldoende natuurlijke aanvoer zijn naar de put om aan de behoeften te voldoen.

Toen wij het huis kochten schonken wij niet veel aandacht aan het drinkwater. Maar dat viel tegen. Het drinkwater bleek bruinachtig te zijn en had een onaangename geur van zwavelverbindingen.

Er was nochtans een filter, maar die was versleten. Een wateronderzoek bracht aan het licht dat het water op zich goed was, maar toch te veel aan humus gebonden ijzer bevatte. En de geur is op zich niet schadelijk, maar wel onaangenaam.

Je kan gemakkelijk ijzer verwijderen, maar niet als het gebonden is aan humus. Daarvoor heb je een speciale (en dure…) filter nodig. Maar ja, het moet wel en het is een troost dat het water dan gratis is. Een firma uit de buurt plaatste dan eerst en vooral een deeltjesfilter, die de zwevende vaste deeltjes uit het water haalt.

IMG_1070

Daarop is dan die grote dubbele filter aangesloten (de twee zwarte “bommen”). In een reusachtig vat zit een mengsel van zout en citroenzuur.

En ja, plots kwam er helder water uit de kraan! Ook met de geur zat het goed. Maar dat is een erg seizoensgebonden verschijnsel, en na enkele maanden begon het water weer erg te ruiken. We moesten nu ook een filter kopen die lucht in het water brengt, die de onaangenaam ruikende gasdeeltjes verwijdert.

IMG_1073

Dan denk je: nu kan er niets meer gebeuren: het water is kleur- en geurloos.

Maar na enkele weken begonnen we te merken dat op de plaatsen waar dikwijls water bleef staan groene vlekken kwamen, duidelijk van koperverbindingen. Ook merkte Barbro’s kapster dat haar grijze haar een verdachte groene schijn begon te vertonen.

Op één of andere manier losten de koperen leidingen dus op in het water. Wat nu? Filter nummer 4?

Gelukkig kwam onze specialist met de oplossing: ons water was té zuiver. Dit werd gewoon opgelost door de kraan, die het water afsluit, zodat het door de filter moet, ongeveer een tiende te openen, zodat 10% van het ongezuiverde water zich mengt met het gezuiverde water.

En, wonder boven wonder, we hebben sindsdien geen klachten meer.

Het is dus niet zo eenvoudig als het lijkt. Als je drinkwater wilt is het meestal niet voldoende “een gaatje te boren”!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op Water

  1. Diane zegt:

    Waaruit nog maar eens blijkt dat drinkwater geen evidentie is!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s