Komvux

Als je verhuist naar Zweden is het echt aan te raden vooraf zo veel mogelijk Zweeds te leren. In Vlaanderen bestaan er genoeg mogelijkheden daartoe: in Aalst, Aarschot, Antwerpen, Brugge, Brussel, Gent, Hasselt en Leuven worden er cursussen ingericht in avondschool en tijdens de weekends.

Anders is het hier bijna onmogelijk een job te vinden. Gelukkig kennen de meeste Zweden (zelfs oudere mensen!) heel goed Engels, zodat je kunt communiceren. Maar voor je eigen gemak, en om je echt thuis te voelen hier is het zoveel beter als je gewoon Zweeds kunt spreken met buren en vrienden. In het begin is iedereen heel bereidwillig en het ganse gezelschap spreekt Engels. Maar na een tijdje begin je het toch wat stom te vinden dat tien Zweden Engels zitten te praten om één Vlaming een plezier te doen. En dan voel je echt dat Zweeds leren gewoon een must is.

Zweden is een heel gastvrij land, dat heel veel vluchtelingen opneemt. Zo zijn er momenteel heel veel Syriërs hier, die geen woord van de taal spreken als ze aankomen. Zij volgen les in het SFI (Svenska för invandrare – Zweeds voor inwijkelingen). Na een tijdje stappen zij dan over naar komvux, waar zij, naast Zweeds, ook andere cursussen kunnen volgen, zoals aardrijkskunde, informatica, wiskunde, Engels en samhällskunskap (maatschappijleer). Onlangs werden SFI en komvux samengevoegd.

Na drie jaar Zweeds in de Handelsschool in Aalst (dank u wel, Brecht en Leen) kon ik zeggen dat mijn grammaticakennis heel behoorlijk was en dat het schrijven ook heel vlot verliep. Maar het grootste probleem is altijd het begrijpen wat mensen zeggen (ze spreken niet allemaal zo zuiver en duidelijk) en het zelf praten. Dat kan je alleen maar leren door heel veel te oefenen.

Daarom deed ik in augustus vorig jaar een test, die uitwees dat ik direct in komvux kon beginnen. Ik schreef mij in voor Zweeds en samhällskunskap. Vluchtelingen krijgen een soort vervanginkomen voor de uren dat ze op school zitten, voor mij was het gewoon gratis.

Midden september begon ik er aan. Het eerste wat mij opviel is de enorme verscheidenheid van nationaliteiten. Ik noem er enkele, zo voor de vuist weg: Syrië, Iran, Irak, Soedan, Kameroen, Centraal Afrikaanse Republiek, Cambodja, Letland, Oekraïne, Rusland… Het is heel leerrijk eens aan de andere kant van de barrière te staan, aan de kant van de inwijkelingen. Dat begrijp je pas uit welke horrorsituaties zij komen en hoe verschrikkelijk moeilijk het is zich aan te passen aan een totaal andere cultuur. Meestal hebben die mensen er zelf niet om gevraagd weg te gaan uit hun geboorteland. Ik zal nooit het gesprek vergeten dat ik had met dat jong Yazidimeisje, dat ternauwernood ontsnapt was aan de dood op die berg.

Maar een ander probleem voor hen is ook dat hun moedertaal totaal verschillend is van het Zweeds: Arabisch, Farsi, Tigrinja. Probeer maar eens Zweeds te leren dan. Stel je in de plaats van die vrouw uit de Centraal Afrikaanse Republiek, die nooit naar school geweest was omdat zij moest instaan voor het levensonderhoud van haar broers en zusters. Zij had dus nooit leren lezen of schrijven, en nu moest zij een totaal vreemde taal leren spreken, maar ook lezen en schrijven!

En daar stond ik dan. Met mijn kennis, die zoveel ruimer was dan die van de medeleerlingen. Wij hadden heel boeiende gesprekken tijdens de lessen, maar het “Zweeds” dat gesproken werd was echt schabouwelijk. Al gauw had ik door dat ik zo meer af- dan bijleerde.

Toen ik in november na drie weken België terugkwam had ik geen zin meer om terug te herbeginnen. Het was prachtig herfstweer en ik had een prachtig excuus: ik moest bomen vellen, verzagen en het hout klieven voor volgende winter. Daarna was het niet meer de moeite terug te gaan voor de kerstvakantie, zodat ik nu in januari moest beslissen.

En met spijt in het hart besloot ik komvux te stoppen. Maar als je voelt dat het niet echt helpt moet je er mee kappen. Nu probeer ik meer Zweeds te praten met Barbro, we kijken samen naar Zweedse TV programma’s (met of zonder ondertitels), ik lees Zweedse boeken. En ik hoop dat het op die manier lukt.

Het is niet meer zo simpel als je ouder bent, leren kost veel meer moeite, maar toch zie ik een langzame verbetering. Nog een jaartje doorbijten en dan lukt het wel…

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Komvux

  1. Hej! Herkenbaar verhaal. Wat goed werkt is hardop lezen. Van gratis krantjes (simpele taal) tot krant en literatuur. Ik merk dat er allerlei woorden zomaar op hun plek vallen. Lycka till!

  2. Geneviève zegt:

    heuj Heundreuk ! toch geun probleum veur euns !!!! bleuven eufenen !!!!

  3. Erik zegt:

    Hoi Hendrik, herkenbaar verhaal :-). De boekjes van Meijer zijn je waarschijnlijk bekend. Ze zijn voor mij een houvast in grammatica en specifieke nuanceverschillen, waar ik telkens naar terug kan grijpen. Ik heb nooit een cursus gevolgd in België omwille van mijn onregelmatige werktijden en -plaatsen destijds. Ik ben na het Assimil-boekje naar de Meijer-boekjes overgestapt. Eenmaal in Zweden aangeland, heb ik Zweeds voor gevorderden gevolgd bij Folksuniversitetet in Karlstad (die vind je ook in Umeå, kijk hier naar hun aanbod voor Zweedse taal: http://www.folkuniversitetet.se/Kurser–Utbildningar/Sprakkurser).
    Verder kan ik volgende boeken aanraden:
    1) handbok i svenska som andraspråk (språkrådet)
    2) språkporten 123 (dit boek wordt ook gebruikt in het “middelbaar” hier in Zweden, en bij de lessen op de Folksuniversitet). Is gewoon te koop in elke Akademi boekhandel of online bij Bokus.se.
    Groetjes
    /Erik

  4. Ann zegt:

    Ik heb goed gelachen met je zin : “Maar na een tijdje begin je het toch wat stom te vinden dat tien Zweden Engels zitten te praten om één Vlaming een plezier te doen” want het is grappig dat een Vlaming zich stom begint te voelen terwijl ik nog nooit een fransman of een engelsman ontmoet heb die daar ook maar één seconde een probleem mee hebben of de moeite zullen doen om de andere taal te leren … een bijzondere eigenschap is dat toch dat vlamingen hebben, waarschijnlijk vandaar onze grote talenkennis.

    • kilihenry zegt:

      Daar heb ik eigenlijk nog nooit bij stil gestaan, Ann. Maar je hebt gelijk! Aan de ene kant zouden wij soms wat zelfbewuster mogen zijn, maar aan de andere is bescheidenheid toch een schone deugd? 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s