Aanpassen

Er is heel wat gebeurd sedert mijn vorige post.

Zo is het weer ondertussen omgeslagen: van een hardnekkig lagedrukgebied naar een even standvastig hogedrukgebied. Het verschil is 25 graden minder en een pak sneeuw meer.

Zoals verwacht konden we niet snel genoeg verhuizen naar ons nieuwe huis. Op twee januari betaalden wij de rest van de koopsom en kregen wij de sleutels overhandigd. De vorige eigenaars hadden hun verhuis blijkbaar onderschat, zodat zij nog enkele dagen respijt vroegen om de garage leeg te halen en op te ruimen. Op 1 en 2 januari was hier zelfs nog een hele kuisploeg met een gezonde tegenzin aan het werk: hoe zou je zelf zijn?

Gelukkig hadden wij enkele bedden overgenomen, zodat we al na drie dagen heen en weer rijden tussen Barbro’s appartement en het huis voldoende in huis hadden om te overleven. We richtten Barbro’s toekomstige bureau in als voorlopige slaapkamer. En toen moest Barbro terug aan het werk, zodat ik mij overdag alleen moest bezig houden. Geen probleem, want de muren van de living hadden dringend een nieuw laagje verf nodig.

Natuurlijk duiken na een verhuis de problemen op: de waterfilter moest vervangen worden: een fluitje van een cent. Tot ik het probeerde: het ventiel van de filterbehuizing begaf het en het water spoot alle kanten op. Een bijgehaalde loodgieter loste het probleem op, maar slaagde er in de boel zo hard vast te draaien dat de zaak barstte. Pas achteraf merkten wij het gedruppel op. We contacteerden een andere loodgieter, die de hele filter verving en meteen constateerde dat het expansievat versleten was. Nadat dit vervangen was zag het er al heel wat beter uit. De eerste loodgieter had toch het fatsoen niets aan te rekenen voor zijn “tussenkomst”.

Toen maakte de centrale stofzuiger kortsluiting. Daardoor sloeg ook de verwarming (bergvärme) af. Na het nodige gezoek kregen wij die weer aan de praat, maar na enkele uren sloeg ze weer af in alarmmode. Een bijgeroepen specialist kon niets ontdekken, maar regelde hier en daar wat bij. Het was een geruststelling dat de installatie voor de rest in orde bleek. Momenteel draait de boel al een viertal dagen zonder probleem…

Donderdag 16 januari was de grote dag van mijn verhuis. Zouden ze komen? Met een halve dag vertraging door de hevige sneeuwval onderweg stopte plots rond de middag een grote witte truck voor de deur. Na verkenning van de oprit verklaarde de chauffeur dat het wel zou lukken terug naar boven te rijden. Hij reed achterwaarts de helling af. Met drie man begonnen wij de truck leeg te halen. Alles werd netjes op zijn plaats gezet. Geen sinecure bij vijftien graden onder nul, met een voordeur die altijd open en dicht moet om toch iets van warmte binnen te houden. De zeventig verhuisdozen werden in de garage gezet: ik haal ze liever één voor één binnen in de juiste volgorde om leeg te maken. Anders staat je huis zo vol. Na een drietal uur was alles eindelijk binnen en na een stevige lunch lieten wij de twee verhuizers weer vertrekken voor hun lange tocht terug naar België. Met het nodige scherpe zand onder de wielen lukte het buiten rijden net. Door ziekte van de tweede chauffeur was er maar één chauffeur, die twee maal 4,5 uur per dag mag rijden. Ze hoopten tegen zondagavond thuis te zijn…

’s Avonds vielen we doodmoe in slaap in de logeerkamer boven: doordat de bureautafel in onze vorige slaapkamer moest komen hadden we de dag ervoor het bed verhuisd naar boven, waar het moest blijven staan.

Vrijdagavond kwamen Barbro’s zonen met hun vriendinnen slapen om tijdig Barbro’s verhuis aan te vatten op zaterdagmorgen. Dit verliep zeer vlot, zodat wij op zaterdagnacht konden slapen in slaapkamer drie: Barbro’s bed stond nu in de logeerkamer beneden.

De week erna begonnen wij orde te scheppen in de chaos: niet gemakkelijk voor Barbro, die ernaast ook nog een full time dagtaak heeft. En midden in de week kregen wij toch mijn bed in elkaar in onze slaapkamer: het was weer een hoogtepunt eindelijk te kunnen slapen in slaapkamer nummer vier! Vorig weekend werd de kleerkast in elkaar gestoken, zodat ik deze week eindelijk kon beginnen met het leegmaken van de dozen. Een werkje dat nog wel een paar weken in beslag zal nemen.

De reden waarom ik nu pas een update geef is onze internetaansluiting. Blijkbaar is het heel moeilijk dit voor elkaar te krijgen. Het volgende verhaal heeft een hoog Kafka gehalte. Zij die denken dat wij Vlamingen daar goed in zijn hebben het mis: ook daarin overtreffen de Zweden ons.

Wij hadden doorgegeven aan Telia dat wij gewoon de internet- en telefoonaansluiting van de vorige eigenaars zouden overnemen, met dezelfde capaciteit. Het overschakelen duurt hier 8 werkdagen, zodat we pas op 14 januari zouden kunnen gebruik maken van de verbinding. Waarom zo lang??

Groot was onze verbazing toen wij ontdekten dat we al op de avond van 13 januari aansluiting hadden. Maar onze vreugde was van korte duur. ’s Anderendaags kregen wij het bericht dat er een fout gebeurd was: wij maakten nog gebruik van de aansluiting van onze voorgangers. Daarom werd de verbinding afgesloten, waarna ons meegedeeld werd dat men onze modem niet kon “vinden”, zodat overschakelen niet mogelijk bleek. Vijf dagen en vijf telefoonoproepen later (waarbij je telkens op een wachtlijst van een uur of meer komt!) kon men ons vertellen dat alles in orde zou komen. Ik heb grote bewondering voor Barbro die al deze oproepen in haar middagpauzes op school deed!

Maar! Daar dit om een “nieuwe” opdracht ging moesten wij weer de periode van acht werkdagen doorlopen vooraleer er iets zou gebeuren. De meeste Zweden zijn heel lijdzaam en begrijpend in dit soort van situaties, maar voor Barbro was de maat vol: na vijf jaar verderfelijke invloed van mij en andere Vlamingen is zij behoorlijk assertief geworden. Ze schreef een vlammende e-mail naar Telia om te protesteren.

En, wonder boven wonder, de dag nadien belde een technicus om te vertellen dat hij toch nog een opening gevonden had om alles in orde te brengen. Waarschijnlijk zijn ze zich bij Telia een aap geschrokken door Barbro’s Vlaamse koleire!

Morgenavond komen een vijftal vrienden het huis inwijden met een eetmaal en een goede drink. Bedden genoeg nu om hen allemaal te slapen te leggen!

En volgende keer stel ik jullie het huis voor met een aantal foto’s.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op Aanpassen

  1. Luk De Ceukelaire zegt:

    Bedankt voor deze update, Hendrik… Ik heb deze wel 10 minuten in de microgolfoven moeten laten ontdooien… Maar heel blij om te lezen dat er toch iets te lezen was over een hoogtepunt in je bed… Fijn dat intussen alle andere details (nou ja) op z’n pootjes komen. Hou je daar goed, en onthou dat we je hier niet licht vergeten… Waar zijn je mopjes op muziekquizzen of de weg daarheen gebleven? Ik ijver voor een standbeeld in de quizcentra Bellem, Willebroek, Aalst, Peutie en Zwevezele… Keep cool, Henry ! Of juist niet? 😉 Groeten!

  2. Ann VW zegt:

    Hahaha, Barbro is goed bezig! 🙂
    Hier ben IK het gewoonlijk die zo´n leuke telefoontjes doe. Maar mijn Zweedse Jörgen is -ook onder invloed van zijn Vlaamse vrouw!- veel assertiever geworden! 🙂
    Ik zat je verhaal met de glimlach te lezen. Ik herken het allemaal ZO goed.
    Wacht maar tot je eens een dokter nodig hebt … het wordt allemaal nog leuker. (IK kan er ondertussen al een boek over schrijven!)
    Ik kreeg hier vorige week zelfs een brief met resultaten van proeven die een bepaalde dokter schreef genomen te hebben van onze dochter … die mens had die proeven nooit genomen!!! Ze waren genomen op de spoed in de kliniek, datums en volgorden van proeven door elkaar gehaald enz.! 😦 Ik heb mijn Vlaamse zegje dan ook weer eens gedaan … daar zijn ze hier niet zo blij mee, maar juist is juist, zeker als het om zo´n dingen gaat!!!
    Hou je goed en geniet in jullie mooie huis aan de overkant van ons water! 🙂

  3. Ingrid zegt:

    Dat je dan nog de tijd gevonden hebt om dit relaas neer te pennen ! Vlaamse colėre in Zweden, prachtig toch, geniet ervan.

  4. rik de proost zegt:

    Hoi daar in Zweden,

    wees blij dat niet alles perfect verloopt zonder problemen

    nu kan je tenminste iets vertellen aan ons

    en zoals steeds volg ik het met zeer grote belangstelling

    beetje bij beetje zal alles wel in orde komen

    het ga jullie goed en gezond daar in het zweden van hendrik

    greetz!

    (r)ikke

  5. William Van Geert zegt:

    Beste vriendje alles komt wel op zijn pootjes terecht.Het mag ook ni te gemakkelijk gaan.Er moet wat spanning in het leven zijn.Ook RSCA wordt ondanks alles uiteindelijk nog kampioen.Weet alleen ni in welk jaar da zal zijn.Groeten van uw Overmeerse vriend en uw trein vriendin Anita

  6. Ha Hendrik, Heerlijke Historie en wat herkenbaar.
    Telia doet het net zo “goed” als KPN in Nederland. Wij hebben hier (Rengsjö) inmiddels fiber met andere providers en probeer maar eens op te zeggen. Maar men is van de straat.
    het is veel werk verhuizen, maar ook zo leuk om te doen en het helpt je je het huis eigen te maken. Ik wens jullie samen heel veel geluk en plezier in jullie nieuwe thuis!

    • kilihenry zegt:

      Heel erg bedankt, Ria. Het doet deugd te horen dat anderen meeleven met wat je doormaakt, zelfs mensen die je nooit ontmoet hebt. Ik wens ook jullie veel geluk en blijdschap in jullie leven en misschien tot ziens ergens in dit grote, prachtige land!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s