Gula leden (het gele pad)

Vandaag was weer zo’n schitterende zomerdag met een heerlijke 22°. Barbro was op school en wegens werken was de elektriciteit in de straat afgesloten. Ik werd dus niet verleid door een computer en besloot de natuur in te trekken. Het levenswerk van een plaatselijke natuurliefhebber was het maken van een 6 km lang pad over en rond Åsberget, een stevig brok graniet, dat alle sporen vertoont van de immense kracht van het ijs in de ijstijd. 30000 jaar geleden kwam het ijs tot in Nederland, in de buurt van Nijmegen. Daarna begon het langzaam af te smelten en het trok terug naar het noorden. Zuid-Zweden was ijsvrij in de zomer ongeveer 13000 jaar geleden, Noord-Zweden pas vanaf 4000 jaar geleden. Hier was het ijs het dikst: ongeveer 4000 m! Je kunt je voorstellen wat een enorme kracht dat enorme ijspak, dat langzaam voort gleed van noordwest naar zuidoost, uitoefende op het landschap. Aan de voorkant van de bergen, waar het ijs tegen duwde, werden enorme steenblokken afgeduwd. Het ijs gleed over de berg en sleep alle rotsen glad. De steenblokken vielen aan de andere kant naar beneden en zijn nu te zien als enorme hellingen met losse rotsblokken.

Het onvoorstelbare gewicht van 4 km ijs drukte het land honderden meters diep in. Toen het ijs weg was nam de zee zijn plaats in. Maar het land veerde langzaam terug en rees terug op boven de zeespiegel. In het begin 8 m per eeuw, tegenwoordig nog steeds 1 m per eeuw. Zo werd Höga Kusten (de hoge kust) gevormd: nieuwe eilanden kwamen omhoog uit de zee, baaien werden meren, eilandjes werden bergen. Zo is het hoogste strand te vinden op Skuleberget (werelderfgoed, ten zuiden van hier), op een hoogte van 295 m boven de huidige zeespiegel!

Het gele pad (door de kleur van de wegwijzers) brengt je eerst naar de top en daarna rond de berg, door een heel afwisselend landschap: van rotspartijen tot open vlaktes en dicht woud.

Het is ongeveer 1 km tot het gele pad vanaf Barbro’s appartement. Wat een luxe: je stapt buiten, je gaat omhoog het bos in, steekt een hoger gelegen straat over en je verdwijnt tussen de rotsen. Op de hoogste punten heb je een prachtig zicht over de stad, de baai en enkele eilanden voor de kust:

Gula Leden 010Gula Leden 019

Naar het zuiden loopt de E4, maar dat is pas voor over enkele maanden…

Gula Leden 021

En verder naar het westen ligt Själevad, met zijn prachtige kerk

Gula Leden 020 Gula Leden 022

In het woud was een familie spechten druk bezig geweest:

Gula Leden 026

Ook de paddenstoelen komen overal te voorschijn. Ik zag tientallen soorten, te veel om allemaal te fotograferen. Maar toch kon ik niet laten deze prachtige, grote exemplaren vast te leggen:

Gula Leden 028 Gula Leden 025

Gula Leden 024

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Gula leden (het gele pad)

  1. Matthias zegt:

    Heerlijk! Ik weet wel niet of ik je moet geloven, want toen wij er waren heb ik geen rotsen gezien ;-).

  2. ricardofab4 zegt:

    probeer maar van de paddestoelen af te blijven!

    hallucineren in zweden is tricky! ( naar ’t schijnt )

  3. AnnVW zegt:

    Wij woonden vroeger in een appartement op de Västra Dalgatan (die gele huizen) en toen gingen wij ook regelmatig die berg op met een picknickmand. Heel gezellig en inderdaad een luxe als je in een appartement op de stad woont.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s