Kräftskiva!

IMG_0410

Op weg hierheen verbleven we enkele dagen bij Barbro’s moeder Anna-lisa in Ramkvilla (Småland). Vlakbij, in Södraskog (http://www.sodraskog.se/), woont Barbro’s zus Karin in een prachtig huisje midden tussen de velden en de bossen. In de zomer verhuurt ze dat huis en verhuist ze tijdelijk naar haar zomerhuisje aan het Örkenmeer. Dat is niet zo’n plasje als het Donkmeer, maar het is ongeveer 6 km breed en 24 km lang…

Daar is het heerlijk vertoeven: lekker primitief, zonder stromend water of douche, gewoon drinken uit het meer en een zwempartijtje in de morgen. Koken gebeurt binnen, de afwas buiten. Dit gebrek aan comfort wordt ruimschoots gecompenseerd door andere dingen. Je leeft gewoon aan de boorden van het meer. Je gaat kanovaren wanneer je wil, ’s middags picknick op een klein eilandje, ’s avonds visnetten uitzetten en de morgen daarop vol aborre (baars) terug ophalen. Eindeloos boeken lezen op de steiger of in de hangmat…

En begin augustus is het dan tijd voor een belangrijk culinair hoogtepunt: het is tijd voor kräftskiva, het grote rivierkreefenfestijn.

Die kosten ongeveer 25 euro per kg, maar als je aan het meer woont en visrechten hebt kan je die zelf vangen. Dat gebeurt als volgt: je legt een lange lijn in het water. Op regelmatige afstanden bevestig je kooitjes. Daarin breng je stukjes vis (oneetbaar door de vele graten). De kreeften komen daarop af. Ze kunnen wel binnen, maar niet meer buiten. Als je de kooitjes terug boven haalt kan je de kreeften er zo uitschudden.

Begin augustus zijn ze op hun dikst. De maanden ervoor wisselen ze hun pantser en zijn ze zacht en schuw. Tijd dus voor kräftskiva met familie en vrienden.

Wij kwamen net op het goede moment aan om samen met een bonte bende op een reuzenpot met 125 kreeften aan te vallen: Karin had goed werk geleverd de vorige dagen! Naar schatting was het meer dan tien kg. Reken dus maar uit wat deze “decadente feestmaaltijd” normaal zou kosten. We waren dan ook met genoeg: naast Anna-lisa, haar dochters Barbro en Karin, Karins dochters Elsa en Malin met echtgenoten en kinderen was er ook nog een koppel met twee kinderen uit het Baskenland, vrienden van Malin. Een vrolijk Babylon, waar naast Zweeds ook duchtig Engels, Frans en Spaans gepraat werd. Ik zat er met mijn Nederlands een beetje verweesd bij, net als Malins man Ficre met zijn Tigrinya… 😉

Aangezien het feest ’s namiddags doorging en er veel kinderen waren, werd er toch maar besloten de schnaps achterwege te laten en ons te beperken tot lättöl (wat ze bij ons tafelbier noemen). Ik moet eerlijk bekennen dat zonder veel alcohol je uithoudingsvermogen vergroot!

Toen we bij valavond terugkeerden naar Ramkvilla prees ik mij gelukkig dat ik dit weer had mogen meemaken. Ergens toerist spelen is zeker niet hetzelfde als opgenomen worden in een plaatselijke familie!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Kräftskiva!

  1. Erika zegt:

    Ramkvilla is een paradijs!

  2. ricardofab4 zegt:

    en hoe zit het met de muziek best hendrik of zal het misschien henrik worden?

    als je dit alles leest is de natuur, de stilte en het culinaire het toppunt

    is er daar nog plaats voor Pink Floyd en Beatles ? (en Kent natuurlijk)

  3. kilihenry zegt:

    Al eens Pink Floyd beluisterd met zicht op een meter sneeuw, Rik? Dan heb je geen paddenstoelen nodig, hoor! 😉 Natuur gaat heel goed samen met muziek (het hoeft niet altijd stil te zijn), ook als je lekker aan het eten bent. Bewijs: al die goede Zweedse groepen, met Kent op de eerste plaats natuurlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s