De volgende jaren tot nu

Ovik11-2010 (2)

De jaren daarop werd onze relatie steeds beter. We zagen elkaar op ieder mogelijk moment tijdens schoolvakanties. Soms kwam ik naar Zweden, soms kwam Barbro naar België.

Tegelijkertijd startte ik een cursus Zweeds aan de Handelsschool in Aalst, een leuke ervaring die mij enkele toffe vrienden opleverde.

Maar het was duidelijk dat deze situatie niet al te lang kon blijven duren: we misten elkaar steeds meer en de verplaatsingen begonnen ook door te wegen, financieel en praktisch. Om naar Övik te vliegen heb je minstens twee vluchten nodig: de eerste naar Stockholm, de tweede naar Umeå. Neem daarbij nog de trein naar Zaventem en de trein van Umeå naar Övik, en dan weet je het wel.

En als je alleen tijdens de vakanties kunt vliegen kan je natuurlijk nooit genieten van de laagste prijzen.

Werk vinden in een ander land is op onze leeftijd bijna onmogelijk. Maar gelukkig was mijn pensionering in zicht. Barbro moest nog een vijftal jaar werken, dus was het duidelijk: ik moest verhuizen naar Zweden. Ik zag dat wel zitten: ik was de drukte in België meer dan beu, de verkeerschaos, het gebrek aan natuur, lichtvervuiling… Er waren natuurlijk ook grote minpunten: ik zal mijn dochters (en later kleinkinderen) heel erg missen, het cultuuraanbod in België, mijn vrienden, het quizzen…

Maar in het leven moet je keuzes maken: en als je samen met je geliefde kunt oud worden weegt dat op tegen alle nadelen. En de kinderen en kleinkinderen kan je bezoeken telkens wanneer je ze te erg mist. En met de moderne communicatiemiddelen zoals Freephone Europe, Facetime, e-mail blijf je in contact met de hele wereld.

Momenteel is de situatie zo: ik ben in juni 2013 gestopt met werken. Barbro en ik hebben samen een Europareis gemaakt en we zijn begin augustus naar Zweden afgezakt met mijn wagen. Goed geladen, want een paar kratten Belgisch bier moeten er natuurlijk bij! Na de nodige bezoeken aan vrienden en familie onderweg zijn we vorige zaterdag aangekomen.

Barbro’s appartement is echter te klein om samen in te wonen. Het is geen probleem voor mij om hier enkele maanden te verblijven, maar al mijn gerief verhuizen naar hier zit er niet in.

We zijn dus volop op zoek naar iets groters. Momenteel gaat onze voorkeur uit naar een huis kopen, maar het kan ook iets anders worden. We zien wel. Begin november reis ik terug naar België. Als we tegen die tijd iets gevonden hebben kan ik concretere plannen maken en mijn echte verhuis voorbereiden. Ondertussen hou ik mijn woonplaats in Aalst aan.

Een heleboel onzekerheden, maar dat is niet erg: niets ergers dan een afgebakende toekomst zonder één enkele twijfel. We zien wel. En ondertussen hou ik jullie op de hoogte. Voor mij is dat een manier om alles op een rijtje te zetten. Tegelijkertijd hou ik zo contact met jullie.

Spannend!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De volgende jaren tot nu

  1. Chris Simoens zegt:

    Een heel boeiende geschiedenis Hendrik. We wensen jullie veel succes, veel geluk!
    Chris en greet

  2. Geert Peleman zegt:

    Fantastisch dat we je zo kunnen volgen. Hou jullie daar goed en tot blogs. Altijd welkom .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s